Najbliższa rodzina nie zawsze może zająć się schorowaną babcią, dlatego dobrze jest poszukać miejsc typu . Rehabilitacja oraz atmosfera w większości z nich jest dobra.

Brak czasu na opiekę

dom spokojnej starości dom spokojnej starościKażdy ma swoje zajęcia, które musi wykonać w ciągu swojego dnia.
Niestety rzadko kiedy zostaje nam czas na właściwe zajęcie się seniorami w naszej rodzinie.

Dzisiaj mało kto ma czas, aby właściwie się zająć osobą starszą, która przestała już być samodzielna.

To wymagające poświęcenia i czasu zajęcie może być dla ans wyborem pomiędzy pracą, a rodziną.
A jak wiadomo rodzina powinna być ważniejsza. Dlatego właśnie powstaje coraz więcej ośrodków opieki dla seniorów w zacisznych i spokojnych miejscowościach w górach czy nad jeziorami.
Właśnie w takie miejsce powinna trafić schorowana i starsza osoba jeżeli rodzina nie ma czasu profesjonalnie się nim zająć.
Jeżeli ośrodek ma przyjaźnie nastawiony personel i pensjonariuszy to nasz senior z pewnością poczuje się tam komfortowo, a jego stan psychiczny ulegnie sporej poprawie.

Zajmowanie się starszą osobą

Pielęgnacja seniorów to nie zajęcie dla każdego.
Wskazana jest duża pogoda ducha, opiekuńczość i cierpliwość. To zazwyczaj podstawowe wymagania przy podjęciu pracy z osobami starszymi.
Nie wspominając już o pewnej wiedzy pielęgniarskiej i medycznej, która również jest niezbędna, aby móc odpowiednio zajmować się osobami podeszłym wieku. Większość domów opieki zatrudnia bardzo doby i wyszkolony personel, który profesjonalnie zajmie się opieką nad potrzebującym seniorem.

Warto jednak dopytać o wiedzę i doświadczenie u kierownika pensjonatu, aby zyskać 100% pewność co do tego.

Warto również korzystać z usług sprawdzonych i dobrze ocenianych domów opieki.
Jeżeli tylko coś zwróci naszą uwagę należy natychmiast dopytać czy tak na pewno powinno to wyglądać.
Musimy pamiętać, że chodzi o dobre samopoczucie naszego rodzica, czy dziadków.

Kto to jest pielęgniarka społeczna

Pielęgniarka społeczna ? pielęgniarka przygotowana w zakresie pracy socjalnej, współdziałająca w polepszaniu warunków zdrowotnych, w których funkcjonuje człowiek.
Jej działania mają charakter pielęgnacyjno-opiekuńczy i społeczno-wychowawczy. Działalność pielęgniarki społecznej dotyczy pielęgnowania zdrowia, zapobiegania chorobom i inwalidztwu, opieki nad obłożnie i przewlekle chorymi w domu, opieki nad niemowlęciem, kobietą w ciąży, matką karmiącą, osobami starymi i niedołężnymi. Występuje ona m.in.

do różnych instytucji w imieniu pacjenta lub na jego prośbę oraz pomaga w umieszczeniu przewlekle chorych na oddziałach opieki długoterminowej.

Do zadań pielęgniarki społecznej należy także m.in.: udzielenie rodzinie chorego (lub opiekunom) informacji dotyczących postępowania z przewlekle lub obłożnie chorym, kalekim lub nieuleczalnie chorym pacjentem (opartych na zaleceniach lekarza leczącego); zapewnienie pacjentom bezdomnym ubrania, miejsca pobytu (m.in.
w schronisku, noclegowni, domu pomocy społecznej, domu samotnej matki, oddziale dla przewlekle chorych lub opieki długoterminowej) oraz pochówku (w razie zgonu); występowanie do sądu rodzinnego o skierowanie dzieci pozbawionych opieki domowej do placówki opiekuńczo-wychowawczej; kontrola środowiska chorego (warunków mieszkaniowych i rodzinnych) mająca zapewnić mu pomoc lub skierowanie w odpowiedniej placówki (m.in.
domu pomocy społecznej lub zakładu pielęgnacyjno-opiekuńczego); pomoc w stworzeniu warunków do odbycia połogu samotnym matkom po wypisaniu ich ze szpitala; pomoc w adopcji (m.in. przewiezienie dziecka do rodziny zastępczej lub oddziału proadopcynego).Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Pielęgniarka_społeczna.

Widok do druku:

dom spokojnej starości